Liggend rond de Baltische Zee

Deel 1. De voorbereiding

Even voorstellen. Wij zijn Rutger Kamermans en Sietske de Jong en wij gaan een fiets-kampeervakantie houden rond de Baltische Zee. Dit gaan we doen met twee ligfietsen, de Challege Twister van Rutger en de Optima Dolphin van Sietske.

Het idee.
Na een half jaar Russische les was het tijd voor de vakantieplannen en deze twee dingen moesten natuurlijk gecombineerd worden. Een bergbeklimvakantie in de Kaukasus leek ons niet echt verstandig. Op dat moment kregen we een reisverslag onder ogen van twee mensen die van Tallinn (Estland) naar Schiedam gefietst waren. Een fietsvakantie in dit gebied leek ons ook wel wat. Zeker als we een stukje Rusland erbij aan plakken. Voor zo´n reis heb je wel een stel goede fietsen nodig en omdat Rutger al een ligfiets had (Challenge Twister) besloot Sietske om er ook maar eentje te kopen (Optima Dolphin).

De route.
We hebben geen zin om al vanaf Deventer te gaan fietsen en omdat Polen niet echt positief beschreven werd, hebben we bedacht dat we maar in Litouwen moeten starten. Om daar te komen zijn er verschillende opties; het vliegtuig, de trein of de boot. Het vliegtuig is erg duur en er is een kans de fietsen met schade aankomen. Met de trein kunnen we lastig in Vilnius, de hoofdstad, komen. We krijgen niet de garantie dat we vanaf Berlijn de fietsen verder mee kunnen nemen in de trein. Gelukkig is Klaipeda met een boot vanaf Kiel goed te bereiken. Klaipeda is een van de grotere steden. Vanaf hier start het echte fietsen. De reis gaat in de richting van Riga de hoofdstad van Letland. We willen zoveel mogelijk langs de kust fietsen. Op deze manier hebben we niet zoveel last van de muggen en dit is een van de mooiere routes. In elke grote stad lassen we een pauze in om ook van de cultuur te genieten. Dit komt mooi uit want om de 300 km is er wel een mooie stad.

Na Riga fietsen we naar Tallinn, de hoofdstad van Estland. St Petersburg is de volgende bestemming. Hier kan Sietske dan eindelijk haar Russisch oefenen. In de Baltische Staten kan dit ook wel maar vanwege de geschiedenis staan de mensen daar niet te springen om Russisch te spreken. Van St Petersburg gaat de reis naar het volgende land, Finland. Hier zijn we in 1998 ook op vakantie geweest en hebben toen in Kotka en Mikkeli wat mensen leren kennen. Deze gaan we nu opzoeken. Vanaf Helsinki willen we een boot boeken terug naar Duitsland om zo weer naar Deventer te kunnen komen.

We hebben voor deze reis vijf weken uitgetrokken. Dit lijkt ons goed te doen omdat de geplande route circa 1500 km is en we minimaal 100 km per dag willen fietsen. Op deze manier blijft er genoeg tijd over om de cultuur te genieten. We vertrekken zondag 2 juli en hopen begin augustus weer terug te zijn.

Wat te regelen/voorbereidingen.

Gelukkig hebben Nederlanders voor de Baltische Staten geen visum meer nodig. Alleen voor Rusland is dit verplicht. Om deze visa te regelen hebben we een visumbureau ingeschakeld, we hadden geen zin om zelf in de rij bij de Ambassade te staan. Hier zijn de nodige kosten aan verbonden maar het scheelt veel geregel.

Verder hebben we alleen de heenreis naar Klaipeda geregeld (trein en boot). Ook hebben we gezorgd voor een goede fiets- en reisverzekering. Om een beetje een indruk te krijgen wat ons te wachten staat hebben we een aantal fietsreisverslagen gelezen over dit traject.
Wat nemen we mee.

Wij hebben de beschikking over zogenoemde bananentassen en toptassen voor onze ligfietsen. Dit komt ongeveer overeen met 90 liter per fiets wat we aan bagage mee kunnen nemen.

Wij zijn van plan om de meeste tijd te gaan kamperen dat betekent dat de gebruikelijke kampeeruitrusting mee gaat. Het is onmogelijk om voor een hele maand kleding mee te nemen. Er moet gewassen worden en dat kan je dan net zo goed wat vaker zodat je een minimum aan kleding mee hoeft te nemen. Voor de fiets hebben we wat reserve materiaal bij ons waaronder rem- en schakelkabeltjes, een stukje ketting en binnenbanden. Het gereedschap wat we meenemen bestaat uit inbussleutels een kleine engelse sleutel (baco) kniptang kettingpons wat tierapjes en natuurlijk bandenplakspul.

Deel 2. De uitvoering

De reis naar Litouwen.

Uitgezwaaid door vrienden vertrokken wij op 2 juli naar het station in Deventer om daar de internationale trein te nemen naar Kiel. Voor deze treinreis hadden we gereserveerd wat ook noodzakelijk was want het stond er al vol met fietsen. Het enige probleem met deze trein was dat de deuren nogal smal waren.
Na een overnachting op een camping in Kiel konden we een dag later de boot nemen naar Klaipeda in Litouwen. Deze overtocht ging geheel over een rimpelloze Oostzee. 28 Uur later waren we in Klaipeda dat was al te laat om nog veel verder te fietsen maar gelukkig was het jeugdhotel snel gevonden Daar was ook nog plaats voor ons en de fietsen.

Van Klaipeda naar Riga

Na een prima nachtrust gingen we 5 juli op weg naar de Letse stad Liepaja Hier hebben we onze eerste kaart gekocht. Na 112 km konden we in de achtertuin van een jong gezin kamperen. Bij mensen kamperen hebben we vaker gedaan omdat in de Baltische staten niet veel campings zijn. De campings die op de kaart getekend zijn hoeven nog niet in het echt te bestaan. Na Liepaja doken we de binnenlanden van Letland in. Deze binnenlanden met zijn glooiende heuvels en met een vel brandende zon maakten de reis op sommige momenten aardig zwaar. Hoewel de mensen heel aardig en behulpzaam waren, kan dit van de honden niet gezegd worden. Deze waren minder vriendelijk dan we gewend zijn zodat we soms een sprintje moesten maken om ze achter ons te houden. Volgende keer toch maar een hondenpieper meenemen. Na drie dagen fietsen konden we vlak bij Riga, het stadje Jurmala, in een pension slapen en onze eerste rustdag of cultuurdag besteden. Het oude centrum van Riga is klein maar mooi en zeker de moeite waard om een dagje door te brengen.

Van Riga naar Tallinn

9 Juli gingen we op weg naar Tallinn. Eerst nog door Riga heen fietsen waar Sietske haar Russisch kon oefenen om de weg te vragen. Na Riga ging een groot deel langs de (Letse en Estse) kust. Deze route was erg mooi, veel bos maar met zo nu en dan een glimp van de zee. Een van onze campings lag ook vlak langs zee en vanuit de tent hadden we een fantastisch uitzicht. Onze buren op deze camping hadden een feestje waarbij ook wij al snel uitgenodigd werden. De gastheer goot ons vol met een lekkere wodka en het was al snel een gezellige boel.
Vlak voor de Estse stad Parnu zijn we de kust verlaten om een regionale weg, paralel aan de Via Baltica, te nemen naar Tallinn. Hoewel vlak onder de stad Rapla twee campings aangegeven waren op de kaart, bleken beide niet te bestaan. Daarom hebben we onze tent weer opgezet bij een ouder echtpaar op een boerderijtje. Ze waren zo blij dat we er waren, dat we helemaal volgestopt zijn met eigengebakken brood, melk van eigen geiten en ander lekker eten. Ook werden we aan de buren voorgesteld. Nu snappen we ook waarom je soeveniertjes vanuit Nederland moet meenemen, het is veel leuker als je iets terug kunt geven na zoveel gastvrijheid. Uiteindelijk hebben we het Nederlandse vlaggetje van Rutger maar weggegeven. Hiermee waren ze zeer verguld.
Na 4 dagen fietsen konden we weer rusten en Tallinn bekijken wat een mooie stad is.

Van Tallinn naar de Russische grens.

Op 14 juli ging de fietstocht weer verder met helaas minder mooi weer dan voorheen over stukjes snelweg waar je zeer goed kan en mag fietsen. Ook nu fietsten we langs de Estse kust waar het zeer mooi was. Maar hoe dichter we bij de Russische grens kwamen, hoe grijzer het weer werd en de steden werden er ook niet mooier op. Dit, met de spookverhalen over Rusland, maakte het moeilijk om door te gaan. Maar op 16 juli besloten we toch gewoon door te gaan en de grens over te steken. Dit verliep zonder problemen al hebben ze Rutger zijn paspoort wel een kwartier lang bekeken en allemaal formuliertjes ingevuld. Zo, en dan nu op weg naar St Petersburg.

Van de Russische grens naar St Petersburg.
Na goed geslapen te hebben in een hotel in Ivangarod zijn we 17 juli vertrokken in de richting van St Petersburg. Ondanks de spookverhalen was de weg goed zodat we om 13.00 uur al bijna 80 kilometer gefietst hadden. In Rusland zijn helemaal weinig campings en niet één op onze weg dus hebben we weer bij mensen de tent opgezet. Hier werd bewezen hoe gastvrij ook russen zijn. Deze middag werd het weer heel slecht, zware regen en onweersbuien. Daarom hebben we de nacht doorgebracht in het zomerhuisje van het russische gezin. Russische gastvrijheid kan kort samengevat worden met "Eat more! Drink more!". De volgende dag was het gelukkig weer stralend weer zodat we weer lekker konden fietsen. Helaas niet over de weg die gepland was want dat is nog steeds afgesloten in verband met de kerncentrale bij Sosnovyj Bor. De alternatieve route was ook een mooie route maar met veel heuvels, sommige van wel 12%. Zwoegen dus. De slechte wegen waren zeldzaam dus konden we goed opschieten zodat we de 19de al in St petersburg waren waar we na een bezoek aan de beroemde Peterhof in Petroverets, dwars door de stad gefietst zijn naar het jeugdhotel. Fietsen door St. Petersburg is een hele belevenis, veel auto´s, bussen, trolleybussen en trams en hiertussen fietsten wij.


Van St Petersburg naar Kotka.
We hebben St Petersburg op 21 juli verlaten en omdat we niet weer door de stad wilde fietsen hebben we het eerste stuk maar met de trein gedaan. Helaas bleek dat op vrijdag iedereen uit de stad wegtrekt naar zijn buitenhuisje en ook de trein neemt. Dit was dan ook een behoorlijk krachtmeting voor de fietsen. Russische mensen zijn niet allemaal gewend om op hun beurt netjes te trein in te stappen dus kwam het wel voor dat ze in de haast op een plaatje te veroveren onzacht in aanraking kwamen met de fietsen. Op het eindstation in Vyborg konden we de schade opmaken, alleen de koplamp waar iemand op gezeten had scheen een beetje omhoog verder niets. Prima fietsen dus. Op de markt kijken in Vyborg was er niet bij door een iets te hoge interesse voor onze fietsen dus besloten we maar snel verder te fietsen naar Kotka. Dit was onze laatste fietsdag en meteen ook de langste. We hebben 140 km gefietst! Na deze zware inspanning werden we ontvangen door vrienden met een duik in het zwembad, een bezoek aan de sauna en een heerlijke maaltijd. We hebben nog een paar ontspannende dagen in Finland doorgebracht maar niets meer gefietst.

De terugreis naar Nederland.

Het idee was om met de boot terug te gaan naar Duitsland en vandaar de trein te nemen naar Nederland. De boot was alleen al aardig volgeboekt voor de komende dagen zodat er alleen nog maar Seeside Cabins over waren. Deze waren erg duur. Vliegen was goedkoper en ook de fietsen konden mee. Van Kotka naar Helsinki Airport hebben we met de bus gedaan. Het Finse openbaarvervoer is erg goed, vooral de buslijnen. Hiervoor gebruiken ze touringcars met veel bagageruimte en het was geen probleem om de fietsen mee te nemen. Op Helsinki Airport hebben we twee fietsdozen gekocht. Dit was handig omdat bij het gebruik van deze dozen de vliegmaatschappij aansprakelijk gesteld kan worden voor eventuele schade. Deze dozen zijn gemaakt voor "normale" fietsen maar ook onze ligfietsen pasten erin. Zo zijn we 27 juli weer veilig in Nederland aangekomen.

Traject, afstanden en gemiddelde snelheden
Traject Afstand Gemiddelde snelheid
Klaipeda - Liepaja 112 km 19,9 km/uur
Liepaja - Saldus 125 km 18,3 km/uur
Saldus - Juurmala 109 km 20,2 km/uur
Juurmala - Riga - Juurmala 49 km 20,2 km/uur
Juurmala - Dzeni 117 km 19,6 km/uur
Dzeni - Uulu 99 km 17,5 km/uur
Uulu - Rapla 108 km 18,9 km/uur
Rapla - Tallinn 70 km 17,6 km/uur
Tallinn - Tallinn 20 km 18,5 km/uur
Tallinn - Vainupea 106 km 19,6 km/uur
Vainupea - Laagna 123 km 18,8 km/uur
Laagna - Ivangarod 48 km 17,5 km/uur
Ivangarod - Vistino 104 km 18,8 km/uur
Vistino - Petroverets 109 km 18,6 km/uur
Petroverets - St Petersburg 54 km 16,5 km/uur
St Petersburg - Vyborg (trein) - Kotka 140 km 19,9 km/uur

Resumé

Fietsen door de Baltische staten Rusland en Finland gaat erg goed. Het terrein is heuvelachtig maar niet te stijl. De wegen zijn overwegend goed ook in Rusland en de auto´s houden rekening met je. De mensen zijn behulpzaam en gastvrij. Met engels en Duits kom je in de Baltische staten en Finland ver, in Rusland is enige kennis van de Russische taal meer dan handig. Pas wel op voor loslopende honden en vergeet geen soeveniertjes mee te nemen. Kaarten kan je het beste in het land zelf kopen deze zijn goedkopen en meer up-to-date. Onze fietstassen zijn waterafstotend maar absoluut niet waterdicht, misschien dat rugzakregenhoezen een oplossing bieden. Deze hoezen kunnen dan ´s nachts ook over de zitjes van de fiets zodat je ´s ochtends droog zit.

Sietske de Jong en Rutger Kamermans.